لامپ زنون سراتو مصرف برق شما را کاهش می دهد

در سال 1910، ویلیام دیوید کولیج، که برای جنرال الکتریک کار می کرد، روشی را برای ساخت رشته های تنگستن مکانیکی پایدار ابداع کرد. در سال 1911، جنرال الکتریک تولید تجاری لامپ زنون سراتو را آغاز کرد که هنوز هم رایج هستند.

این نوع لامپ به طور قابل توجهی نسبت نور خروجی به مصرف انرژی را بهبود بخشید. جنرال الکتریک پس از منقضی شدن حق ثبت اختراعات ادیسون، سلطه ای را که در بخش لامپ از دست داده بود، به دست آورد.

در سال 1911، ایروینگ لانگمویر کشف کرد که استفاده از مخلوط آرگون-نیتروژن در یک لامپ رشته ای، عمر رشته تنگستن را افزایش می دهد. از سال 1936 کریپتون به عنوان گاز پرکننده استفاده شد و از سال 1958 زنون برای اولین بار برای لامپ های پرقدرت نیز استفاده شد. در سال 1931.

تنگستن، اسمیم و تانتالیوم کمیاب هستند و بنابراین مواد اولیه گران قیمت هستند.

 

مشکلات پردازشی که باید حل شود با تنگستن بسیار سخت و شکننده بود. شیمیدان اتریشی و بنیانگذار Osram، کارل اوئر فون ولسباخ، با توسعه فرآیندی برای ساخت سیم‌هایی از اسمیم (در سال 1890 ثبت اختراع) و تنگستن، که فلزاتی با بالاترین ذوب در نظر گرفته می‌شدند، سهم مهمی در اختراع لامپ رشته‌ای داشت. نقاط در آن زمان .

مناسب بودن اسمیم، تانتالم یا تنگستن برای رشته ها به دلیل نقطه ذوب بالای این فلزات شناخته شده بود. اما تنها پیشرفت های فنی در متالورژی پودر، مانند فناوری پخت، امکان پردازش اقتصادی آنها را فراهم کرد.

مخترع برلینی، دیتر بینینگر، یک “لامپ ابدیت” با ماندگاری (150000 ساعت) برای ساعت برلین خود ساخت، که به ویژه برای کاربردهایی در نظر گرفته شده بود که در آنها هزینه های جایگزینی دائماً بالاست، مانند چراغ های راهنمایی یا ساعت تئوری مجموعه او.

با این حال، پتنت های او بین سال های 1980 و 1982 برای “افزایش عمر مفید لامپ های عمومی” اساساً مبتنی بر هندسه فیلامنت اصلاح شده و عملکرد با ولتاژ پایین با استفاده از دیود متصل به سری است

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.